Nu had ik al geen hoge pet op van mijn medemens, maar af en toe blijf ik me verbazen
Ik liep op het Zuidplein en net nadat ik had besloten mijzelf eens te trakteren vond ik mezelf terug in de Burger King. Toen zag ik de vrouw naast me hevig mobiel bellen met in haar andere hand een a4’ tje van van Dijk deurwaarders. Ze had geldproblemen. Op een gegeven moment vond ze dat de kinderen aan de andere tafel iets te luidruchtig waren en ze besloot het volgende te roepen. He, kunnen jullie even je mond houden, ik ben hier een belangrijk telefoongesprek aan het houden.

Nu vraag ik me af:
Waarom gaat een vrouw met geldproblemen bij de Burger King zitten waar je verdomme 4 euro voor een Whopper betaald?
En wat denkt de vrouw? Dat ze rustig kan telefoneren over haar geldproblemen in het walhalla voor schreeuwende kinderen. DE plek waar ze wild worden als ze een speeltje bij hun hamburger krijgen…

En net dat ik me bedenk wat voor en afzeikstuk ik ga schrijven over deze vorm van leven, richt de vrouw zich tot de kinderen en zegt:” Sorry van net, het is ook niet slim van mij om in de Burger King te bellen.

Verdomme, nu heb ik weer geen reden om eens lekker te zeiken…